Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6636 K.2023/12430

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2012/92 Esas, 2014/372 sayılı Kararı ile 13.04.2015 tarihli ek Kararının bir kısım sanıklar ve müdafileri ile suçtan zarar görenler vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre ihaleye fesat karıştırma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan İçişleri Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7417 sayılı Kanun) yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında,

7417 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesiyle değişik 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 18 inci maddesinin ikinci fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012 tarihli ve 616-218; 13.12.2011 tarihli ve 237-259; 16.12.2008 tarihli ve 144-234; 23.09.1974 tarihli ve 227-408 ile 16.04.1973 tarihli ve 213-345 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, eski hale iade talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanık ... müdafiinin 21.04.2015 havale tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde olduğunun tespiti üzerine yapılan inceleme sonucunda; eski hale getirme nedenleri yerinde görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddinin gerektiği,

Keza Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 10.04.2012 tarihli, 2011/2-298 Esas ve 2012/143 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edildiği halde davaya katılmayan ve bu nedenle temyiz hakkı bulunmayan suçtan zarar gören Hazine adına vekilinin hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı,

Anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerden katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2012 tarihli ve 2010/12888 Soruşturma, 2012/941 Esas, 2012/103 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2012/92 Esas, 2014/372 sayılı Kararı ile; ihaleye fesat karıştırma suçundan, sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında mahkumiyet, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyizi, dosya kapsamındaki tüm delillere göre beraat eden sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın atılı suçları işledikleri sabit olduğu halde haklarında beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün ise cezalarında indirim yapılmaması gerektiğine ve temyiz incelemesi sırasında nazara alınacak sair nedenlere,

2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemleri ise; müvekilleri ve haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin; 11.11.2014 tarihli karar ile dosyadan el çektikten sonra vermiş olduğu kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenle sanıklardan ... ve ... lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin 24.02.2015 tarihli ek Kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Dava konusu ihaleler nedeniyle kurum zararı oluşmadığı nazara alındığında; sanıkların yargılama konusu eylemlerinin sübutu halinde, 6459 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendindeki suçu oluşturacağı ve bu bent uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.11.2014 tarihli mahkumiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle suçtan zarar gören Hazine vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2012/92 Esas, 2014/372 sayılı Kararına yönelik katılan ... vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak beraatlerine ve mahkumiyetlerine hükmolunan tüm sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,