Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6987 K.2024/8694

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2017 tarihli ve 2014/187 Esas, 2017/163 sayılı Kararı ile (24.10.2011 tarihli İddianamede 7. olay başlığı altında anlatılan isnada ilişkin) sanıklardan ...'in rüşvet alma, ...'ın rüşvet verme ve ...'in ise rüşvet suçuna aracılık etme suçları ile (09.02.2012 tarihli İddianamede anlatılan isnada ilişkin) ...'in rüşvet alma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatlerine hükmolunmuştur.

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik katılanlar Hazine ve Adana Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilleri ile O yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında verilen hükme yönelik ise katılan Hazine vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmasız yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2017/1826 Esas, 2019/962 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğinden usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde isabetsizlik bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR