Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/7007 K.2023/7719

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2010 tarihli ve 2010/2372 Soruşturma, 2010/4290 Esas, 2010/1019 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun (5253 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (f) bendi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle dava açılmıştır.

2.Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2013 tarihli ve 2010/624 Esas, 2013/712 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında, eylemlerinin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen basit zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle yargılamayı yapmakla üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle iddianame yerine geçen görevsizlik kararı verilerek dosya Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3.Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/199 Esas, 2016/38 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında basit zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 tam gün karşılığı 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan vekili, sanık ... hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması ve sanık ... hakkında verilen beraat kararının bozulması istemiyle, B.O yer Cumhuriyet savcısı ise sanık ...'in eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve bu nedenle hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması istemiyle, Temyiz talebinde bulunmuşlardır.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanık ...'in Anadolu Selçuk İlköğretim Okulu müdürü, sanık ...'in ise aynı okulun okul aile birliği başkanı olarak görev yaptıkları, sanıklar hakkında okul aile birliği hesabından yönetim kurulunca karar alınmadan usulsüz para çekildiği ve bu paralarla belgeye dayanmayan harcamalar yapıldığı, gelir ve giderlerin düzgün kayıt altına alınmadığı, tahsil edilmesi gereken kira aidatlarının tahsil edilmediği isnatlarıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan iddianame düzenlendiği,

iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile Asliye Ceza Mahkemesince sanıkların eylemlerinin sübutu halinde basit zimmet suçunu oluşturacağından bahisle dava dosyasının görevsizlik kararı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Mahkemece; sanık ... hakkında üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmediğinden beraatine, sanık ... hakkında ise eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet ile ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre eylemleri arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunan sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR