Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/7024 K.2023/9459

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2015 tarihli ve 2015/5562 Soruşturma, 2015/2420 Esas, 2015/218 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi, sanık ... hakkında rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi,

sanık ... hakkında rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talepleriyle kamu davası açılmıştır.

2.Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/362 Esas, 2016/156 sayılı Kararı ile yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanıklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekili, hükümlerin usûl ve yasaya aykırı olduğu, dosya içindeki belge ve ifadelere göre sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu, cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği, Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in babasına ait eve ve evin deposuna yaptırmak istediği sundurma için belediyeden alınacak izinlere ilişkin masrafları ödememek amacıyla Beyoba Belediyesinde fen işleri memuru olarak görev yapan sanık ...'e, sanık ... aracılığıyla 200,00 Türk lirası rüşvet verdiği ve sanık ...'in de bu rüşvet parasını aldığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle beraatlerine karar verildiği görülmüştür.

IV.GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülükler için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR