Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/10399 K.2023/10269

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2019/579 Esas, 2019/836 Karar

SUÇ

Zincirleme tefecilik HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Düşme, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2013 tarihli ve 2012/1693 Soruşturma, 2013/482 Esas, 2013/166 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü fıkrası uyarınca cezalandırılması ile 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2013/95 Esas, 2013/412 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3.Sanık müdafiinin temyizi üzerine hükmün Dairemizin 20.05.2019 tarihli ve 2015/10753 Esas, 2019/5440 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/579 Esas, 2019/836 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hapis cezasının ertelenmesine, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanığın tefecilik yaptığına dair delil olmadığı halde mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın tefecilik suçunu işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle hakkında yapılan vergi incelemesi neticesi tefecilik faaliyeti yaptığının tespit edilmesi ile tanıklar ... ve ...'nin faiz karşılığında sanıktan para aldıklarını beyan etmeleri üzerine tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 12.05.2015 gün ve 2014/4-655 Esas, 2015/152 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç karşılığı ödünç para verilmesi halinde zincirleme tek tefecilik suçunun oluşacağı nazara alındığında; sanığın tanıklar ... ve ...'a ödünç para verme eyleminin zincirleme tefecilik suçunu oluşturduğu gözetilerek tebliğnamedeki düşme ve bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR