Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12196 K.2024/7554

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2018 tarihli ve 2017/200 Esas, 2018/16 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. 2.İlk derece mahkemesince verilen kararların istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/2461 Esas, 2018/2526 sayılı Kararı ile katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, sanıklar ... ve ...'a atılı suçun sabit olmasına rağmen, mahkemenin eksik inceleme sonucu beraat kararları vermesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tebliğnamede adına yer verilen sanık ... hakkında bir temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR