Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12212 K.2024/6284

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, gayriresmi olarak evlilik hayatı yaşadığı on beş yaşından küçük mağdure ile organ sokmak suretiyle ilişkiye girmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemler neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın Mahkemedeki ifadesinde mağdurenin ve ailesinin, mağdurenin yaşını on altı olarak söylediklerine yönelik savunması, mağdurenin, tanıştıklarında sanığa yaşını on altı olarak söylediğine ilişkin beyanı, 05.11.2015 tarihinde Mahkemenin mağdurenin fiziki görünümüyle alakalı tespiti ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR