Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12209 K.2024/11791

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2017 tarihli ve 2015/225 Esas, 2017/2 sayılı Kararı ile sanık hakkından kullanma zimmeti suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. 2) Katılan vekilinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2017/1003 Esas, 2018/2824 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun maddi koşullarının oluştuğuna, sanık ... ve temyize gelmeyen sanık ...'nin birlikte sürekli olarak şahsi müşterek hesaplarında 10.000 TL para bulundurduklarına, bu nedenle kooperatif aleyhine açılan icra takibinden haberdar oldukları halde zimmetlerinde para sakladıklarına, sanık hakkında eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR