Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12924 K.2023/13061

b) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11.09.2018 tarihli ve 2018/3010 Esas, 2018/2789 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2018/3010 Esas, 2018/2789 sayılı Kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde

ile de anılan Kanun'un 59 uncu maddesinin 5 inci fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı,

bu itibarla sanığın Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik incelemeye konu temyiz isteminin 1136 sayılı Kanun'un geçici 24 üncü maddesindeki 15 günlük süre içinde yapılmış talep olduğunun Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olarak kabulü gerektiğinden, esasın incelenmesine karar verilmiş ve temyiz isteminin reddine yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin son fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2015 tarihli ve 2015/19046 Soruşturma, 2015/3860 Esas, 2015/404 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/431 sayılı Kararı ile sanık hakkında iddianamede belirtilen suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2017 tarihli ve 2016/54 Esas, 2017/259 sayılı Kararı ile; sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim altında bulundurulmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

4.Sanığın ve katılanın istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2018/3010 Esas, 2018/2789 sayılı Kararı ile; hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hapis cezasının infazından sonra işlemek üzere 2 ay 3 gün süreyle 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın 22.12.2020 tarihli dilekçesi; mahkumiyet hükmünün gerekçesinin yetersiz olduğu, savunmalarının ve tanık dinletme talebinin dikkate alınmadığı hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihlerinde Diyarbakır Barosuna kayıtlı serbest avukat olan sanığın, katılanın vekilliğini üstlendiği ve bu vekalet ilişkisi kapsamında.

Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/489 Esas sayılı dosyasında 01.12.2005 ve 23.03.2006 tarihli duruşmalara katılmayarak 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 409 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, 24.07.2007 tarihli duruşmaya katılmayarak aynı Yasa'nın 409 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine yol açtığı, aynı mahkemenin 2010/474 Esas sayılı dava dosyasında ise 04.11.2010 tarihli duruşmaya mazeretsiz olarak,

17.06.2014 tarihli duruşmaya ise kabul edilebilir bir mazeret sunmaksızın katılmayarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, 30.12.2014 tarihli duruşmaya katılmayarak ve kabul edilebilir bir mazeret bildirmeyerek aynı Yasa'nın 320 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince davanın açılmamamış sayılmasına karar verilmesine yol açtığı ve bu suretle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanık hakkında erteli hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması ve avukat olan sanık hakkında 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması dışında bir isabetsizlik bulunmamış ve bu hususların da düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2018/3010 Esas, 2018/2789 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,