Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12946 K.2023/12424

B) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 16.01.2019 tarihli ve 2018/1452 Esas, 2019/89 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin reddi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli ve 2018/1452 Esas, 2019/89 sayılı Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde

ile de anılan Kanun'un 59 uncu maddesinin 5 inci fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı,

bu itibarla sanığın Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik incelemeye konu temyiz isteminin 1136 sayılı Kanun'un geçici 24 üncü maddesindeki 15 günlük süre içinde yapılmış talep olduğunun Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olarak kabulü gerektiğinden, esasın incelenmesine karar verilmiş ve temyiz isteminin reddine yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin son fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.08.2015 tarihli ve 2015/12865 Soruşturma, 2015/4077 Esas, 2015/323 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2.Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/230 Esas, 2015/256 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2017 tarihli ve 2015/392 Esas, 2017/77 sayılı Kararı ile; sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Bahse konu karara yönelik katılanın itirazı üzerine merci Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2017 tarihli ve 2017/276 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın kabulüne ve Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2017 tarihli ve 2015/392 Esas, 2017/77 sayılı Kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

5.Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2017/121 Esas, 2017/365 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

6.Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli ve 2018/1452 Esas, 2019/89 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 3.750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, dosyaya sunulan ve sanığın katılanın talimatıyla hareket ettiğini gösterir belgeler doğrultusunda beraat hükmü kurulması yerine mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde Gaziantep Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın Gaziantep 5. Aile Mahkemesinin 2011/689 Esasına kayden görülen eşya alacağı davasını takip etmek üzere, Gaziantep 2. Noterliğinin 25.10.2011 tarihli ve 21898 yevmiye sayılı vekaletnamesine istinaden davalı katılanın vekilliğini üstlendiği halde, bahse konu davanın 26.12.2011 tarihli birinci duruşması hariç diğer duruşmalarına mazeretsiz olarak katılmayarak zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; eylemlerin bir bütün halinde tek bir ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince eksikliği saptanan bilgi ve belgelerin giderilmesi bakımından duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, katılanın vekilliğini üstlendiği iddia konusu dava dosyasının 26.12.2011 tarihli ilk duruşmasına katıldıktan sonra delil bildirmeleri gerektiği yönünde katılan ve katılanın annesine bilgilendirme yaptığını ancak kendisine delil bildirilmediğini keza istinaf aşamasında alınan savunmasında, davaya ilişkin yapmış olduğu bilgilendirme üzerine katılanın kendisine davacı tarafla anlaşma ihtimali olduğundan davaya katılmasına gerek olmadığını söylediğini, buna ilişkin katılandan belge aldığını ve mahkemeye sunmak istediğini beyan etmesi,

mahkemeye sunulan 30.12.2011 tarihli "tutanak ve bilgilendirme" başlıklı ve katılanın imzası bulunan belge içeriğinin sanığın savunmalarını doğrular mahiyette oluşu ile katılanın belgede bulunan imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında, sanığın, katılanın bilgisi ve talimatı doğrultusunda duruşmalara katılmadığının kabul edilmesi gerektiği nazara alınarak, atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR