Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12925 K.2024/3286

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2018/445 Esas, 2019/753 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hakkında hak yoksunlukları ile 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın istinaf başvurusu üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/1298 Esas, 2020/1514 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ile 303/1-a madde-fıkra ve bentleri gereğince sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, vekalet ve şikayet tarihleri arasındaki sürede meslekten yasaklı olduğuna, Trabzon Barosu ve Türkiye Barolar Birliğinden istenen bilgi ve belgelere karşı beyanda bulunma fırsatı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, hakimin reddi talebinde bulunduğuna, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken sadece avukatlık görevini üstlenmekten yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sebebi sayılmamış, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/105 Esas ve aynı yer 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/28 Esas sayılı dava dosyalarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların sırasıyla 14.05.2012 ve 16.12.2011 tarihlerinde kesinleştiği, suç tarihinin 01.08.2017 olduğu ve incelemeye konu suçun denetim süreleri içerisinde işlenmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince mahkemelerine ihbarda bulunulması hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının 9 numaralı bendinin çıkartılarak yerine "Sanığın sabıka kaydında yer alan Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/49 Esas sayılı HAGB dosyasının ele alınması için 5271 sayılı Kanun'un 231/11. madde ve fıkra hükmü uyarınca mahkemesine ihbarda bulunulmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,