Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12930 K.2024/3799

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/460 Esas, 2020/26 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmolunmuştur. 2)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/641 Esas, 2020/963 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçsuz olması, katılanları zarara uğratma kastının bulunmaması sebepleriyle hükmün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yüklenen suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/1. maddesinin (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine kamu görevini üstlenmekten yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR