Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12952 K.2024/3287

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/617 Esas, 2020/51 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a madde-fıkra ve bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılanın istinaf başvurusu üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/662 Esas, 2021/354 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, dosyadaki bilgi ve belgelerin kesin verilere dayandırılmadığına, beyanların soyut olduğuna, kendi beyanlarının hangi gerekçeyle hükme esas alınmadığının gerekçede açıklanmadığına, sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR