Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14155 K.2025/440

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2016/436 Esas, 2018/113 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.04.2019 tarihli ve 2019/2028 Esas, 2019/879 sayılı Kararı ile hüküm düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı zimmet suçundan cezalandırılması gerekirken hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen dikkate alınacak sair hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR