Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14610 K.2022/14563

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, yokluğunda verilen 25/03/2019 tebliğ tarihli hükme ilişkin sanığın 08/04/2019 havale tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi olan 27/08/2009 ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili durma süreleri eklendiğinde dahi dolduğu anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasa'nın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.