Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14633 K.2024/5148

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/138 Esas, 2019/275 sayılı Kararı ile rüşvet vermeye teşebbüs suçundan sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/1808 Esas, 2019/2587 sayılı Kararı ile katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanığın yüklenen suçu işlediğine, atılı suç uyarınca tecziyesi gerektiği halde eksik inceleme ve delillerin takdirinde hataya düşülerek verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR