Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14647 K.2024/4792

İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği katılanlar ... ve Hazine vekillerinin zimmet suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2019 tarihli ve 2018/62 Esas, 2019/179 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılan Hazine vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/1534 Esas, 2019/2446 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi, müvekkilinin geçirdiği trafik kazası nedeniyle hakettiği tazminatı alarak vermeyen sanık avukat hakkında beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir. Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, şikayetçinin haberi olmadan paranın çekildiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığı halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR