Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15120 K.2024/5417

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın görevli mahkeme tarafından kayyum olarak atanarak kendisine resmen devir ve teslimi yapılmış iş yerinde 30.687,12 TL'yi zimmetine geçirdiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda 23.154,78 TL tutarındaki paranın uhdesinde kaldığının kabulü ile anılan suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

sanığın iş yerinin geçmiş dönemden kalan ve resmiyete yansımayan borçlarını da kendisinin ödediğine, nakit olarak elde ettiği paraların iş yerinin günlük harcamalarına ve işçi maaşlarına harcandığına, yine önceki dönemden kalan elektrik borcunu da dışarıdan para bularak ödediğine ve sanık müdafiinin dilekçelerinde belirttiği faturalandırılamayan harcamaların bulunduğuna yönelik savunmalarına, iş yerinin ortaklarından olan ve tanık olarak dinlenen ...'in sanığın zimmetine para geçirme ihtimalinin olmadığını düşündüğüne yönelik beyanına, 05.08.2020 tarihli ve 06.03.2013 havale tarihli bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmasına göre;

maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla, sanığın dosyaya ibraz etmiş olduğu harcama makbuzlarında maaş ödemesi yapıldığı anlaşılan personelin tamamının dinlenilmesi, sanığın savunmasında ve müdafiinin dilekçelerinde belirtmiş oldukları faturalandırılamayan harcamaların nelerden ibaret olduğunun tespiti ile buna ilişkin ödeme yapıldığı ileri sürülen kişilerin de tanık olarak dinlenilmeleri sonrasında, dosyanın kül halinde öncekilerden farklı yeni bir Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek,

önceki raporlar arasındaki çelişkileri giderecek ve savunma ile tüm tanıkların beyanlarını irdeleyecek şekilde rapor alınmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,