Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15359 K.2023/10642

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2015 tarihli ve 2015/5976 Esas, 2015/13317 Soruşturma, 2015/5137 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesi uyarınca cezalandırılması, sanık ... hakkında ise dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesi uyarınca cezalandırılması ve tüm sanıklar hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/97 Esas, 2015/788 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8'er ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine, sanık ... hakkında ise dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 100 tam gün karşılığı 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarından haberdar edilmeden, dava ve duruşmalara katılma hakkı tanınmadan hüküm kurulduğuna, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3.Katılan sanıklar ... ve ...'ün temyizi; ...'in ticaret yaptığını düşünerek kâr ve zarara ortak olma amacıyla para verdiklerine, tefecilik suçunu işlemediklerine, ...'in kendilerine karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediğinden iki ayrı dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanıklar ... ve ... hakkında, sanık ...'e faiz karşılığı borç para verdikleri iddiasıyla tefecilik, sanık ... hakkında ise katılan sanıkların güvenini kazanarak para alıp bir süre kâr payı adı altında ödeme yaptıktan sonra katılan sanıklara ait parayı ödemeden kayıplara karıştığı iddiasıyla dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davalarında atılı suçları işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234 üncü maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

Sanık ...'e isnat edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçu olarak değerlendirildiği, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR