Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/16073 K.2023/8494

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.07.2013 tarihli ve 2013/3201 Soruşturma, 2013/1998 Esas, 2013/994 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Fethiye (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20/12/2013 tarihli ve 2013/26 Esas, 2013/99 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraatine hükmedilmiştir.

3.Bahse konu kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/133 Esas, 2020/1743 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasındaki objektif cezalandırma şartlarından olan kişi mağduriyetine neden olma hususunun gerçekleştiği ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun bu şekilde oluştuğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde ise Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/727 Esas, 2021/366 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 03.06.2021 havale tarihli dilekçesi ile; tebligatı sehven yanlış adrese götürdüğünü, katılanı adreste bulamayınca tebligatın iade edildiğini, bu iadeden dolayı katılan mağdur olmadığından kararı temyiz ettiğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kemer PTT Merkez Müdürlüğünde posta dağıtım görevlisi olan sanığın, Fethiye İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/410 Esas, 2012/423 sayılı Kararına ilişkin tebliğ mazbatasını katılanın görev yaptığı Seki Jandarma Karakoluna götürmesi gerekirken Kemer Jandarma Karakoluna götürdüğü ve katılanın adreste bulunmadığı gerekçesiyle tebliğ mazbatasını muhtara teslim ederek mağduriyetine neden olmak suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, posta dağıtıcısı olan ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamına girmeyen sanık hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı,

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin ''basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince ''Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

...