Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3869 K.2024/10367

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2017 tarihli ve 2015/265 Esas, 2017/32 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.06.2017 tarihli ve 2017/979 Esas, 2017/1007 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; mahkemece aldırılan son bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığına, yapılan hesaplamaların ayrıntılı dökümünün yapılmadığına, kanal yapımına ilişkin çimento bedelinin mükerrer olarak hesaplamalara dahil edildiğine, sanıkça giderlere ilişkin makbuzların tam sunulmadığına, sanığın deprem nedeniyle belge ve kayıtlara ulaşılamadığı yönündeki savunmasına itibar edilmemesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR