Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3913 K.2024/11389

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2016 tarihli ve 2013/311 Esas, 2016/344 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.04.2017 tarihli ve 2017/422 Esas, 2017/428 sayılı Kararı ile katılan kooperatif vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; tanıkların beyanlarına göre sanığın, yapılan ödemeleri yüksek göstererek uhdesine geçirdiğine, bilirkişi raporunda belirtilen meblağın nereye harcandığının belli olmadığına, sanığın nitelikli zimmet suçundan cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazı ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR