Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4119 K.2024/7210

Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, ... Jandarma Genel Komutanlığının 04.08.2017 tarihli dilekçesinin istinaf yoluna gidilmemesine yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2017 tarihli ve 2016/36 Esas, 2017/86 sayılı Kararı ile; sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2017/1262 Esas, 2017/1211 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, sanığın isnat edilen suçu işleyerek kurumu zarara uğrattığını, bu zararın sanık tarafından karşılanmadığını, işlenen suçun niteliği ve zarar göz önünde bulundurulduğunda beraat kararının kurumun mağduriyetine yol açtığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR