Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4514 K.2024/10998

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2015/373 Esas, 2017/161 sayılı Kararı ile; sanıkların zimmet suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir. 2)Katılan Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 24.01.2018 tarihli ve 2018/171 Esas, 2018/184 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekili; sanıkların zimmet suçunu işlediklerinin gerek tanık beyanları gerekse dosyada mevcut bilgi ve belgelerle ispat edilmesine rağmen sanıkların beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek hükümleri temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR