KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/4575 E., 2024/10536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/96 Esas, 2016/219 Karar
- Suçtan zarar gören
- Hazine
- Suçlar
- Rüşvet almak ve rüşvet vermek
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesinde yer alan "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle muhatabın bilinen en son adresine tebligat çıkarılması,
iade edilmesi durumunda tebligatın mernis adresine yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeli kararın, sanık ...'ın yargılama aşamasında savunmasının alındığı celsede bildirildiği adrese çıkartılan tebligatın mercine iade edilmesi üzerine tespit edilen mernis adreslerine yeniden tebligat çıkarılmadan, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca evrakın adresin kapısına yapıştırılarak tebliğ edildiği ancak 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinde yer alan "(1) Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse,
yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.
(2) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." hükmü dikkate alındığına, önceki adresinde bulunamayan muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresleri olup olmadığı araştırılarak, olmadığının tespiti halinde ancak daha önce usulüne uygun tebligat yapılması şartı ile 35. maddeye göre eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceği, bu nedenle tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu nazara alınarak,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/4575, K. 2024/10536, 17 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama