Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4590 K.2023/10627

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2012 tarihli ve 2012/2808

Soruşturma, 2012/1100 Esas, 2012/519 numaralı İddianamesiyle tefecilik suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2012 tarihli ve 2012/221 Esas, 2012/847 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

3.Katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 07.06.2017 tarihli ve 2014/8218 Esas, 2017/2533 sayılı Kararı ile eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2017/683 Esas, 2020/239 sayılı Kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 125 tam gün karşılığı olarak 2.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hakkında verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, atılı suçu işlemediği sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, GAP Kuyumculuk isimli iş yerinde kuyumculuk faaliyeti yürütmediği halde belli bir komisyon mukabilinde birçok kişinin kredi kartı borcunu ödediği iddiasıyla açılan kamu davasında, zincirleme tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Türk Ekonomi Bankası'ndan gelen 22.05.2019 tarihli yazı içeriğinde, sanığın işlettiği GAP ... isimli şirkette suç tarihlerinde kullanılan Point Of Sale (POS) cihazına ilişkin işlem detayları ve satışlar üzerinden ilgili banka tarafından tahsil edilen komisyon oranlarına ilişkin bilgilerin Compact Disc (CD) ortamında gönderildiğinin belirtildiği,

hükme esas alınan 29.07.2019 tarihli bilirkişi raporunda ise söz konusu CD'nin korumalı ve şifreli olması nedeniyle içerisindeki bilgilere ulaşılamadığının ifade edilmesi karşısında, bahse konu CD'nin çözümünün yaptırılarak hesap dökümlerinde adı geçen kişilerle iş yerinde ele geçirilen kredi kartlarının sahiplerinin ve ele geçen ajandada alacak verecek miktarları yazılı kişilerin kanaat oluşturacak düzeyde bir kısmının dinlenilerek gerçekten sanığa ait iş yerinden alışveriş yapıp yapmadıklarının tespit edilmesi ile suç tarihlerine göre sanığın POS cihazlarından yapılan alışverişler karşılığında ilgili bankalara komisyon ödeyip ödemediği,

ödemiş ise ne miktarda ödediği, bankalara ödenen komisyondan fazla miktarda bir komisyon karşılığında iş yerindeki POS cihazlarını kullandırıp kullandırmadığı, kullandırmışsa miktarının ne olduğu hususlarında yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken uyulmasına karar verilen bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR