Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5034 K.2025/11512

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarihli ve 2016/174 Esas, 2017/319 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.

B. İstinaf

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/730 Esas, 2018/729 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğuna, mahkemenin eksik inceleme sonucu verdiği kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılması ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., , ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin edilen nüfus kayıtlarından hükümlerden sonra sanıklardan ...'in 22.04.2020, ...'ın 16.05.2021, ...'ın 05.03.2025, ...'un ise 24.05.2025 tarihinde vefat ettikleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/288 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamı doğrultusunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarıyla ilgili düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

1)Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Kanun'un 64 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri gereğince sanıkların ölümü nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,