Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5128 K.2025/11463

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde: Tebliğnamede sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden de görüş bildirilmiş ise de söz konusu kararlara ilişkin temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararlarının.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinin (g) bendinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında,

bu suç yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararların vasfa yönelik temyiz istemi bulunmadığı da gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklardan ..., ..., ... hakkında zimmet, ... hakkında ise rüşvet verme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2016 tarihli ve 2013/94 Esas, 2016/468 sayılı Kararı ile sanıklardan ..., ..., ...'ın üzerine atılı icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve zimmet, ...'ın rüşvet verme suçlarından ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan Hazine vekilinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.02.2018 tarihli ve 2017/330 Esas, 2018/261 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesi kararının (B) bendinde belirtilen sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın dosya kapsamında yer alan deliller doğrultusunda hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Hazine vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlerde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,