Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5051 K.2024/11217

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/466 sayılı Kararı ile; sanığın zimmet suçundan beraatine hükmedilmiştir. 2)Katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmadan yapılan yargılama neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.01.2018 tarihli ve 2017/995 Esas, 2018/41 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekili; dosyada mevcut bilgi ve belgelerden sanığın müsnet suçu işlediğinin sabit olduğunu, sanığın oluşan suç nedeniyle cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu, kararın bozulması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR