Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5086 K.2024/11937

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2016/254 Esas, 2019/394 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ... ve ...'ın zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince neticeten 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak mahrumiyetlerine, diğer sanıkların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince aynı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

2.İstinaf başvuruları üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/1831 Esas, 2021/435 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine 5237 sayılı Kanun'un 53/5 ve 53/1-a maddeleri gereğince 5 yıl 2 ay 15 gün süreyle bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına ibaresi eklenmek suretiyle hükümler düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, diğer sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz istemi; zimmet suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanıkların mal edinme kastlarının bulunmadığına, mesleki yetersizlikleri ve bilgisizliklerinin olduğuna, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri; beraat kararı verilen sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararı yönünden

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı yönünden

UYAP'tan temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 11.06.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararları yönünden

Suç tarihlerinde S.S. Yeğenderesi Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yönetim kurulu başkan yardımcısı ve muhasip üye olarak görev yapan sanıkların görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan ve Asliye Ceza Mahkemesince de eylemlerin zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilen kamu davasında; sanıkların, mahkemeye sunmuş oldukları, işçilere ödeme yaptıklarına dair 41.500 ve 30.000 TL bedelli belgelerdeki işlerle ilgili olarak,

bu işlerin hangi tarihlerde, kesim işiyle birlikte mi ayrı olarak mı, daha önceki yıllarda da bu işler yapılmışsa hangi tutarlarda yapıldığının Orman İşletme Müdürlüğünün ihale evrakları ve ihale yapılmamışsa diğer tüm kayıtlar da getirtilerek ve belgelerdeki işlerde çalışan yeteri kadar işçinin tanık olarak dinlenmesi ayrıca belirtilen işlerin sunulan belgelerde yer verilen bedeller karşılığında,

eylem tarihlerinde yaptırılıp yaptırılamayacağının araştırılması diğer yandan sanıklar tarafından yakıt parası olarak hesaptan 26.12.2013 tarihinde çekilerek Taşkesti Tarım Kredi Kooperatifine ödendiği belirtilen bedelle ilgili olarak adı geçen kooperatifin yasal defter ve kayıtları getirtilerek incelenmesi ve yetkilisinin tanık olarak dinlenilmesi sonrasında, dosyanın tüm ekleri ile birlikte yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilip suç tarihleri arasındaki tüm kayıtlar incelenerek sanıkların üzerlerine atılı zimmet iddiaları yönünden tüm savunmaları karşılar şekilde zimmetlerinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı,

varsa miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, hüküm kurmaya elverişli nitelikte olmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53/1-d madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle yüklenen zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanıklar hakkında 53/5. maddesi gereğince bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmaları yerine 53/1-a madde-fıkra ve bendinde sayılan hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına hükmolunması ve hak yoksunluğuna ilişkin sürenin "takdiren" şeklindeki yetersiz gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1.Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle hükümlerde katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, aynı Kanun'un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3.Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar ... ve ... müdafin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden verilen kararların, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,