Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5120 K.2024/12075

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre incelemenin; katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen düşürülme hükümlerine, sanıklar müdafiilerinin de mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan düşürülme hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç adının hüküm fıkrasında görevi kötüye kullanmak suretiyle zimmete neden olma olarak yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının "3" numaralı bendinde yer alan "düşürülmesine" ibaresinin "düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ...'un hükümden sonra 08.07.2020 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, keza diğer sanıklar ... ve ...'a yüklenen eylemin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 202/1. maddesi kapsamındaki basit zimmet suçunu oluşturacağı, bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,