Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5365 K.2024/11352

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2013/535 Esas, 2016/837 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ile kamu malına zarar verme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

2.Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/785 Esas, 2018/641 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın zincirleme olarak ihaleye fesat karıştırma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 235/2-c, 235/3-a, 43/1. maddeleri gereği 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince aleyhe istinaf talebi olmadığından sanığın 4 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve sanık hakkında takdiri indirim sebepleri uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 235/2-c maddesinde düzenlenen suçun cebir veya tehdit unsuru içerisinde yer almayan mala zarar verme eyleminden dolayı ayrıca bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden Bölge Adliye Mahkemesince kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü de dahil olmak üzere tüm hükümlerinin kaldırılarak sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından,

temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 235/2-c ve 235/3-a maddeleri gereğince tayini yerine aynı Kanun'un delalet maddesi olan 235/2-c maddesi ile belirlenip daha sonra uygulama maddesi 235/3-a ile artırılması ise sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle cezanın 4 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sanığın 4 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün 2.5 ve 2.6 numaralı bentlerinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine '"5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince sanığın infaz edilmesi gereken sonuç cezasının 4 yıl 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesine,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,