Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5415 K.2024/6354

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2017/511 Esas, 2018/153 sayılı Kararı ile zimmet suçundan sanığın beraatine karar verilmiştir. 2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/2385 Esas, 2018/2283 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçesiz olan beraat kararının bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR