Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5486 K.2023/11111

B)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/1195 Esas, 2018/1212 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak eylemlerin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulü ile ayrı ayrı mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasına göre temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre uygun görülmeyen sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2013 tarihli ve 2013/30264 Soruşturma, 2013/18366 Esas, 2013/7737 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/286 Esas, 2015/227 sayılı Kararı ile sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2007 tarihli ve 2015/181 Esas, 2017/111 sayılı Kararı ile sanıkların atılı zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/1195 Esas, 2018/1212 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin kaldırılarak sanık ...'nın zincirleme icrai davranışla, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, odayı temsil ve ilzama oda başkanı yetkili olduğundan müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığına, bilirkişi raporuna aykırı olarak müvekkili hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları, müvekkilleri hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, dava zamanaşımı süresinin dolduğuna,

3.Sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince müvekkili hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığına,

4.Sanık ...'in temyiz itirazları, odada genel sekreter olarak görev yapması sebebiyle üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, lehe olan tanık beyanlarının ve bilirkişi raporunun dikkate alınmadığına ve mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine,

5.Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılmasına yönelik gerekçenin dosya içeriği ile uyumlu olmadığına, suçun sübut bulmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının doğru olduğuna ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; 1.Sanıkların yargılama konusu eylemlerinin sübutu halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, bu suçun düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre suç tarihinin 2007 yılı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanıklardan ...'ın hükümden sonra 30.10.2018, ...'ün 03.05.2022, ...'ın ise 23.12.2022 tarihlerinde vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/1195 Esas, 2018/1212 sayılı Kararına yönelik sanık ...'in ve diğer sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri bakımından ise;