Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5490 K.2023/7221

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.08.2011 tarihli ve 2011/16006 Soruşturma, 2011/6149 Esas, 2011/469 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet vermeye azmettirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci ve 38 inci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2013 tarihli ve 2011/301 Esas, 2013/172 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

3. Katılanlar vekillerinin temyizi üzerine beraat hükmü Dairemizin 24.06.2016 tarihli ve 2015/5323 Esas, 2016/6761 sayılı Kararı ile sübut bulan eylemin kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturacağı gözetilerek bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/378 Esas, 2016/519 sayılı Kararı ile sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin 21.04.2017 havale tarihli dilekçesi, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, hükmolunan suçun unsurlarının gerçekleşmediği, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediği ve hükme esas alınan bir kısım delillerin kanuna aykırı delil vasfına haiz olduğu hususlarına ilişkindir. 2.Katılan ... vekilinin 10.01.2017 havale tarihli dilekçesi, sanık hakkında verilen cezanın alt sınırdan tayin edilmesi ve bu cezanın ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Kartepe Belediye başkanı, hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakılan inceleme dışı sanık Hüseyin'in belediyenin hissedarı olduğu Kartepe A.Ş.

Genel müdürü, katılan ...'in ise Mülkiye Başmüfettişi olarak görev yaptıkları, katılanın Kartepe Belediyesinde gerçekleştirdiği denetimler sırasında Kartepe Eğitim ve Kültür Derneğinin belediye ile bağlantılı bazı işlemlerinde usulsüzlükler tespit ederek Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunmak üzere rapor hazırladığı dönemde, sanığın yönlendirmesiyle Hüseyin'in raporun Cumhuriyet Başsavcılığı yerine Kocaeli Valiliği Dernekler Masasına gönderilmesi karşılığında katılana Kızak Federasyonu başkanı olması dolayısıyla federasyona sponsorluk adı altında 50.000 TL para vermeyi önerdiği,

fiilin ortaya çıkarılabilmesi için ilk başta teklifi kabul etmiş gözüken katılanın daha sonrasında Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunduğu iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

Mahkemece; sanığın eyleminin kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, bu suç kapsamında yapılacak soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı,

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR