Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6235 K.2023/711

Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/13 Esas, 2015/253 sayılı Kararının mağdur vekili ile sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Yaşı küçük mağdura baroca görevlendirilen vekilin 03.03.2015 tarihli celsede sanığın cezalandırılmasını talep etmesi ancak mahkemesince katılma hususunda bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında, kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan mağdur ... vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılma isteminin kabulü ile mağdurun kamu davasına katılmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2013 tarihli ve 2012/9165 Soruşturma, 2013/522 Esas, 2013/268 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/13 Esas, 2015/253 sayılı Kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (e) bendi ile 52 nci maddesi uyarınca 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık, hakkında verilen mahkumiyet hükmünü gerekçesiz olarak, bozulması istemiyle temyiz etmiştir. 2.Mağdur vekilinin temyizi ise kurulan mahkumiyet hükmünün sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ebe olarak görev yapan sanığın katılana doğum yaptırıldığı sırada dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek yeni doğan mağduru yere düşürdüğü ve onun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, mahkemece dosya kapsamında bulunan tanık beyanları ile sanığın kusurlu olduğu ve eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı şeklinde görüş bildiren Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi raporuna göre eyleminin sabit olduğu kabul edilmiş, iddianamede sanığın görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istenilmiş ise de sanığın eylemi taksirle yaralama olarak değerlendirilmiş ve bu suçtan cezalandırılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddedeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında taraflara uzlaşma teklif edilmediği, kovuşturma aşamasında da aynı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un uzlaşma başlıklı 253 ve 254 üncü madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri yapılmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR