Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6341 K.2021/6329

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafin 13/07/2015 tarihli dilekçesinin ek temyiz beyanı mahiyetinde olduğu nazara alınarak yapılan incelemede;

... ilçe müftüsü olarak görev yapan sanığın yetkisi ve izni olmadan tüm din görevlilerini sınava tabi tuttuğu, sınava katılanları tek tek huzuruna alarak Kur'an'dan bazı parçalar okuttuğu, akabinde müftülük binasının restoresinde kullanılmak üzere bağış yapmalarını talep ettiği, bir çok mağdurdan bu şekilde para topladığı, çoğundan aylık 100 TL olmak üzere toplamda 600 TL para aldığı, 100 TL'den az verenlere veya hiç vermeyenlere ise usulsüz disiplin soruşturmaları açtığı, personeline kötü davrandığı, onları rencide ettiği, baskı uyguladığı, bir kısmının görev yerlerini değiştirdiği,

böylelikle sanığın kanunen yetkisi ve izni olmadığı halde izinsiz sınav yapmak ve ayrıca personeline baskı uygulayarak onları bağışta bulunmaya zorlamak sureti ile görevini kötüye kullandığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; yapılan seviye belirleme sınavının yasal dayanağı ve usulüne uygun olarak icra edilip edilmediği, sanığın tek başına sınav yapma yetkisi bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması ile maaşlarından Diyanet Vakfına kesinti yapılacak personelin isim listesinde 111 kişinin bulunması, bunlardan 98'i tarafından bağış tutarı yazılarak listenin imzalanması,

13 personelin hiç bağış yapmaması ve listeyi imzalamaması, bağış yapanlardan 13 kişinin davaya katılması ve kendilerine bağışta bulunmaları için baskı yapıldığını, korktuklarından bağış yaptıklarını, bağışta bulunmayan bazı katılanların haklarında müftülük binasının temiz tutulmadığı ve başka hususlar gerekçe gösterilerek tutanak tutulduğu ve disiplin soruşturmaları açıldığı yönündeki beyanları, 80 civarındaki bağışçının ise rızalarıyla bağış yaptıklarını, bağış yapan bir kısım personel hakkında da disiplin soruşturması açıldığını beyan etmeleri karşısında;

bu beyanlardan hangilerine neden üstünlük tanındığının, sanığın ne şekilde görevinin gereklerine aykırı hareket ettiğinin, suç kastına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılması sonrasında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nin 3/1. madde ve fıkrasındaki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” düzenlemesi ile aynı Yasa'nın 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ile failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı hususlarının dikkate alınması gerekmekte olup,

sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında çok fazla vehamet arzetmeyen fiili ile orantılı olarak asgari hadden hakça oranda uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, keza bağış yapan 98 kişiden sadece 13'ü mağdur olduğunu ifade ederek davaya katılmış olmasına rağmen temel cezanın tayininde teşdit gerekçesi olarak onlarca kişinin mağdur edilmesi gösterilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece ''kamu görevinde bulunmaktan yasaklanmasına'' şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 07/12/2021 tarihinde bozmada oy birliği, gerekçede oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İmzalayanların da kullanımına açık olan müftülük binasının tadilat giderlerine harcanmak üzere hizmet içi eğitim kursu seviye belirleme sınavı sonrası pek çok din görevlisinin de iştirak etmediği şekilde yardım topladığı bunun da maaş kesintisi için rızaen verilen dilekçe üzerine banka hesaplarından Diyanet Vakfına havale yoluyla (50-100 TL gibi miktarlarda) gerçekleştiği gözetildiğinde sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı kanaatinde olduğumdan, sanığın beraati yerine yazılı şekilde bozma kararı verilmesine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.