Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6625 K.2023/10108

...

MAHKEMESİ

Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/290 Esas, 2015/596 Karar

SUÇ

Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 27.02.2014 tarihli ve 2014/1952 Soruşturma, 2014/739 Esas, 2014/80 numaralı İddianameyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2014/63 Esas, 2014/113 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın Antalya Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2014/334 Esas, 2015/295 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanması geri bırakılmıştır.

4. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına sanığın vaki itirazı üzerine Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/65 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık hakkında daha önceden Antalya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2013/508 Esas, 2014/33 sayılı Kararı ile 14.01.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, daha sonra Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/334 Esas, 2015/295 sayılı Kararı ile 15.05.2015 tarihinde yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi halinde tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilemeyeceğinden bahisle itirazın kabulüne, dosyanın Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/290 Esas, 2015/596 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 51 inci maddesi gereği ertelenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesi, tanık beyanlarının yeterince değerlendirilmediğine, tanıklar alacaklı ve borçlunun anlaştıklarını beyan etmelerine rağmen bu konuda alacaklının ve borçlunun dinlenmediğine, alacaklı ve borçlu anlaşmış ise suçun manevi unsurunun oluşmayacağına, katılanın gönderdiği paranın vekalet ücreti mahsup edildikten sonra iade edildiğine, somut olayda mağduriyete yol açmamış olması nedeni ile kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Antalya Barosuna kayıtlı serbest avukat olan sanığın; alacaklısı ... olan 60.000 TL meblağlı kambiyo senedini tahsil etmek üzere vekaletname ile alacaklının vekilliğini üstlendiği ve Antalya 15. İcra Müdürlüğünün 2012/3601 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı halde uzun süre alacaklıya bilgi vermediği, haciz masrafları için alacaklıdan 15.000 TL almasına ve borçlunun aracı ile taşınmazlarının kaydına haciz konulduğunu ve satışlarının isteneceğini beyan etmesine rağmen haciz işlemlerinin yapılması için talepte bulunmayarak paranın bir kısmını alacaklıya iade edip bir kısmını uhdesinde tutmak şeklindeki eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2014/334 Esas, 2015/295 sayılı Kararı ile sanık hakkında tayin edilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, itiraz üzerine bu karar, Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/65 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık hakkında daha önceden Antalya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2013/508 Esas, 2014/33 sayılı Kararı ile 14.01.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

daha sonra Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/334 Esas, 2015/295 sayılı Kararı ile 15.05.2015 tarihinde yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi halinde tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilemeyeceğinden bahisle itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ve dosyanın Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Mahkemece bu kez sanık hakkında tayin edilen 2 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

temyiz incelemesine konu Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2015/290 Esas ve 2015/596 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 01.01.2013, Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2015 tarihli ve 2015/65 Değişik iş sayılı Kararına gerekçe yapılan Antalya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2013/508 Esas, 2014/33 sayılı dosyasında ise suç tarihinin 15.06.2013 ve bu itibarla inceleme konusu Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/290 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin daha önce olması,

diğer yandan temyize konu bu dosyadaki suç tarihinin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile eklenen düzenlemenin yürürlük tarihinden de önce olması karşısında Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2015 tarihli ve 2015/65 Değişik iş sayılı Kararının hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/290 Esas, 2015/596 sayılı Kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

...