Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6648 K.2023/10646

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suşehri Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2013 tarihli ve 2013/56 Soruşturma, 2013/243 Esas, 2013/116 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/274 Esas, 2015/672 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı 3.000'er TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanıkları müdafiilerinin temyizi, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeter delilin bulunmadığına sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarının esastan ve usulden bozulmasına, B.O yer Cumhuriyet savcısının temyizi, sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanma gerekçesinde çelişkiye düşülmesi ve yersiz olarak takdiri indirim uygulanması ile resen nazara alınacak sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Akıncılar Belediye Başkanı ve Başkan vekili olarak görev yapan sanıkların, Akıncılar Kaymakamlığı ile Akıncılar Belediyesi arasında Sivas İdare Mahkemesinde görülen davada, idare mahkemesince istenilen bilgi ve belgelere eksik ve hatalı şekilde cevap vererek idare mahkemesinde görülen davanın reddolunması ve daha sonradan bu durumun anlaşılması ile idare mahkemesince suç duyurusunda bulunulması üzerine kamu görevlisi olan sanıkların görevlerini ihmal ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; Mahkemece; ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğu kabul edilerek sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suşehri Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2013 gün ve 2013/243-116 Esas nolu iddianamesiyle; suç tarihinde Belediye Başkan ve Başkan vekili olarak görev yapan sanıkların, Sivas ile Akıncılar ilçesi Merkez Yeşilyazı Mahallesi Önsögüt mevkii 2007 parsel numaralı, merkez mahallesi ... mevkii 3221 parsel numaralı, ... köy yanı mevkii 2090 parsel numaralı,

Ağılderesi mevkii 1695-1696-1697 parsel numaralı mülkiyeti Maliye Hazinesi adına kayıtlı bulunan taşınmazlarla ilgili olarak Akıncılar Kaymakamlığı tarafından Akıncılar Belediye Başkanlığı aleyhine açılan imar değişikliğinin iptali istemine ilişkin davayı görmekte olan Sivas İdare Mahkemesince talep edilmesine rağmen imar uygulaması ile ilgili belgeleri zamanında göndermedikleri ve bahsi geçen taşınmazlar üzerinde imar plan uygulaması yapılmasına rağmen sanıkların 15.06.2009 tarihinde İdare Mahkemesine gönderdikleri cevabi yazıda bahsi geçen taşınmazlarda herhangi bir imar uygulamasının yapılmadığı yönünde mahkemeye cevap verdikleri

iddiasıyla kamu davasının açılmış olması karşısında; sübutu halinde sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5235 sayılı Yasa'nın 12 nci maddesi uyarınca eylemleri nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR