Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6650 K.2023/1909

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ayvacık Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2015 tarihli ve 2014/1268 Soruşturma, 2015/33 Esas, 2015/33 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca

cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2015/68 Esas, 2016/1 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, muhtar olan sanığın kamu görevlisi olduğu, soruşturulması ve kovuşturulması için ilgili makamlardan soruşturma izni alınması gerektiği, bu izin alınmadan yargılama yapılamayacağı, suç kastının olmadığı ve suçun sübut bulmadığı sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Behram köyü muhtarı olarak görev yapan sanık ...'ın, Ayvacık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/280 Esas sayılı dosyasında 21.09.2013, 31.01.2014, 27.06.2014 ve 20.10.2014 tarihli müzekkere ve tekit yazıları ile olay yerini gösteren kamera görüntülerinin istenilmesine rağmen, hiçbir gerekçe göstermeksizin müzekkere ve tekit yazılarına 06.11.2014 tarihinde cevap vererek görevinin gereklerini yapmakta ihmal ve gecikme gösterdiği, bu suretle Ayvacık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 2012/280 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanıklar ve katılanın mağduriyetine, fazla yapılan yazışmalar nedeniyle kamunun toplam 92,60.TL zarara uğramasına neden olduğu iddia ve kabul edilerek sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 2 nci maddesinin son fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince soruşturma veya kovuşturma iznine tabi olmayan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren temyize konu görevi kötüye kullanma suçunda 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR