Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6855 K.2023/9783

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/80 Esas, 2015/584 sayılı Kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Tebliğname başlığında adına yer verilen ... haricindeki sanıklar hakkında verilen kararlara yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2014 tarihli ve 2013/2804 Soruşturma, 2014/298 Esas, 2014/77 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/80 Esas, 2015/584 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, isnat edilen suçu işlemediğine, suç tarihlerinde nöbetçi olarak görünmesine karşın kurumda bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan sanığın inceleme dışı diğer sanıklar ile birlikte bazı tutuklu ve hükümlüleri bulundukları koğuşlardan koridora çıkarttıkları, koğuşlardan çıkan tutuklu ve hükümlülerin diğer koğuşlarda bulunan tutuklu ve hükümlüler ile mevzuata aykırı olduğu halde görüşmelerini sağladıkları, bir kısmının yasaya aykırı olan bu duruma göz yummak suretiyle görevlerini kötüye kullandıkları iddia ve kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu,

öte yandan sanığın 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 116 ncı maddesi uyarınca soruşturma veya kovuşturmasının izne tabi olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR