Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7010 K.2023/3153

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.03.2015 tarihli ve 2015/3368 Soruşturma, 2015/1081 Esas, 2015/79 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin son fıkrası gereği son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2015 tarihli ve 2015/78 Esas, 2015/127 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereği yargılanmak üzere son soruşturmanın ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/216 Esas, 2016/25 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu cezasının ertelenmesine, üçüncü fıkrası gereği 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 30.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile; katılan kooperatifin hukuki danışmanlığı karşılığında aldığı para için kestiği makbuzun aleyhine delil olarak kullanılamayacağı ve yeterli delil olmadığı halde hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu sebepleriyle kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Antalya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, S.S. Gebiz Kasabası Tarımsal Kalkınma Kooperatifi adına müdahalenin meni davası açmak üzere 20.04.2011 tarihli vekaletname ile vekil tayin edildiği, sanığa davayı açması için 06.06.2011 tarihinde 2.500 TL vekalet ücretinin makbuzlu bir şekilde ödendiği ancak sanığın vekil tayin edildiği tarihten azledildiği tarih olan 02.04.2014 tarihine kadar geçen yaklaşık 3 yıllık sürede davayı açmayarak katılan ... zarara uğrattığı kabul edilerek, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanamayacağının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, atılı suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş,

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanamayacağının nazara alınmaması,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR