Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7047 K.2023/5471

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/1235 Esas, 2016/253 sayılı Kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkili hakkında beraat kararı verilmesine rağmen duruşmada vekaletname sunulmadığından bahisle müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ... ilçesinde nöbetçi adli hekim olarak görevlendirilen sanık hakkında, ölü muayene ve otopsi işlemleri için resmi makamlar tarafından haberdar edilmesine rağmen bahsedilen adli tıp işlemlerini yerine getirmediğinden bahisle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Mahkemece, aile hekimi olarak görev yapan sanığın, nöbetçi adli hekim olarak görevlendirilmesine dayanak olan yönetmelikle ilgili Danıştay tarafından verilmiş iptal kararlarının bulunduğu, Aile Hekimleri Kanunu'nda aile hekimlerine nöbetçi adli hekimlikle ilgili görevlerinin olmadığı ve sanığın somut olayda bu kanuna dayanan ilgili yönetmelik hükümlerine uygun hareket ettiği belirtilerek atılı suçtan beraatine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli kararda görevi kötüye kullanma suçundan değerlendirme yapılmasına rağmen hüküm fıkrasında suç adının hakaret suçu olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olması nedeniyle sadece bu taleple sınırlı inceleme yapılması gerektiği kabul edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir" biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/1235 Esas, 2016/253 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; "Kendisini vekille temsil ettiren sanık ... için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 1.800,00 TL'nin Hazineden alınarak adı geçen sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,