Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7623 K.2023/1162

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İliç Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.12.2011 tarihli ve 2010/80 Soruşturma, 2011/116 Esas, 2011/81 numaralı İddianamesiyle sanıklar Ahmet Ramazan Buran ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin

birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü madde gereğince hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İliç (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.03.2013 tarihli ve 2011/82 Esas, 2013/15 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesinin birinci ile beşinci fıkraları gereği hak yoksunlukları uygulanmasına dair hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 22.04.2013 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

3.Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık ... yönünden dosyayı ele alan İliç Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/9 sayılı Kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklaması suretiyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, verilen cezanın ertelenmemesine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde aynı Yasa ve maddenin 11 inci fıkrası uyarınca açıklanmasına dair kararın, aynı Kanun'un 223 üncü maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup 232 nci maddesinde belirtilen hususları içermesi, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi,

yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci, 223 üncü maddesinin beşinci ve 230 uncu maddesinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı davranılması,

2.01.10.2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 15.02.2009 olarak yazılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR