Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7804 K.2023/7913

Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/344 sayılı Kararının katılan vekili ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Sanık ... hakkında zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası karşısında itiraza tabi olup temyizinin mümkün bulunmadığı ve anılan karara yönelik katılan vekilinin itiraz isteminin Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2016 tarihli ve 2016/853 Değişik iş sayılı Kararı ile incelenerek gerekli kararın verildiği görüldüğünden dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2015 tarihli ve 2014/89 Soruşturma, 2015/249 Esas, 2015/247 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ile hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/344 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 112 tam gün karşılığı 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

Sanık müdafii, suçun yasal unsurları oluşmadığı, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz sebepleri

Katılan vekili, sanıkların eylemlerinin icrai nitelikte olduğu, verilen hükmün suçtan zarar gören belediyenin zararını karşılar nitelikte olmadığı, sanıkların üst hadden cezalandırılması gerektiği yönlerinden kararları temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçiler ... ve ...'ın, Perşembe Kaymakamlığına verdikleri şikayet dilekçesinde, aynı mahallede oturan...'ın evinin müştemilatında büyükbaş hayvan beslemesi nedeniyle yayılan koku ve görüntü kirliliğinden rahatsız olduklarını belirttikleri, durumun Belediye Başkanlığına bildirilmesi üzerine Belediye tarafından...'a hayvan beslediği alanı tahliye etmesinin tebliğ edildiği, ardından adı geçenin Belediyenin tahliye kararının yürütmesinin durdurulması ve iptali talebi ile açtığı davada Ordu İdare Mahkemesinin, öncelikle tahliye bildiriminin yürütmesini durdurduğu,

sonrasında ise Belediyenin yaptığı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından...'ın talebinin reddine karar verildiği, bu kararların belediyeye tebliğ edildiği ancak şikayet tarihinden idare mahkemesinin yürütmeyi durdurma kararına kadar, yine idare mahkemesinin davanın esası hakkında karar verildiği tarihten sanığın görev süresinin bitimine kadar belediye başkanı olan sanık tarafından...'ın besicilik yapmasını engellemek için idari para cezası verilmesi, tahliye edilmesi gibi bir işlemin yapılmadığı gerekçesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece;

zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar yönünden Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz istemine ilişkin olarak dava dosyasının, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçilerin oturdukları mahallede ikamet eden ...'ın evinin ahırında çok sayıda hayvan beslemesi nedeniyle yayılan kokudan, saman yığınlarının görüntüsünden ve atıklardan rahatsız olarak bu hayvanların tahliyesi için talepte bulunmaları üzerine Perşembe Belediye Başkanlığı'nca 14.06.2011 tarihli ve 925 sayılı tahliyeye ilişkin yazının yazıldığı,

adı geçenlerin talep tarihinden Ordu İdare Mahkemesinin 28.09.2011 tarih ve 2011/1619 Esas sayılı Kararı ile Belediye Başkanlığının 14.06.2011 tarih ve 925 sayılı tahliye yazısının yürütmesinin durdurulmasına karar verildiği tarihe kadar ve Ordu İdare Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2011/1619 Esas,

2013/44 sayılı Belediye Başkanlığının işleminde hukuka aykırılık görülmediğinden davanın reddine ilişkin Kararından suç tarihlerinde Perşembe Belediye Başkanı olan sanığın görevinin bitimine kadar olan sürede ... 'ın ahırını tahliye etmeyen sanığın eylemlerinin zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna mümas olduğu kabul edilmiş ise de;

suçun hukuki konusu ile maddi unsuru gözetildiğinde, yargılama konusu olayda hukuki anlamda bütünlük arz eden eylemlerin tek suç oluşturacağı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı ve tek suçtan hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında sadece 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine, hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin maddenin tümünü kapsayacak şekilde ve süre belirtilmeksizin "hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/344 sayılı Kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,