Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8162 K.2024/8846

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/40 Esas, 2017/251 sayılı Kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karar ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın türü ve mahiyeti ile bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,