KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/8450 E., 2025/7195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/88 Esas, 2016/362 Karar
- Suçlar
- Tefecilik, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) muhalefet, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefet
- Hükümler
- Beraat (tefecilik suçundan), mahkumiyet (213 sayılı Kanun'a muhalefet ve 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından açılan kamu davalarında farklı neviden fikri içtima hükümlerine göre zincirleme şekilde 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi, bozma
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre, sanık müdafiinin temyizinin mahkumiyet, katılan vekilinin temyizinin ise beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın eylemlerinin sübutu halinde tefecilik ve 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını oluşturacağı, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde,
tefecilik suçunun ise suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlemlerin tefecilik suçu yönünden 11.07.2014 tarihli sorgu, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçu bakımından ise 18.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihler ile inceleme günü arasında asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/8450, K. 2025/7195, 18 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama