Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8789 K.2023/3098

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.08.2015 tarihli ve 2015/980 Soruşturma, 2015/517 Esas, 2015/516 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/622 Esas, 2016/328 sayılı Kararı ile sanıklardan ..., ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 58 inci maddesi gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ayrıca sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin 11.05.2016 havale tarihli temyiz istemi; savunma haklarının kısıtlandığına, müvekkillerinin suç işleme kasıtlarının olmadığına ve ilgili kurumdan zarar araştırması yapılmadan hüküm verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Çay Süt Üreticileri Birliğinde yönetim kurulu başkanı ve üyesi olarak görev yapan sanıkların, 06.03.2015 tarihinde yapılan seçimi kaybetmelerine rağmen birliğe ait ilgili evrakı ve binayı yeni seçilen yönetime devretmedikleri, devir işleminin gerçekleşmemesi nedeniyle birlik tarafından yapılması gereken işlemlerin yerine getirilemediği ve bu suretle birlik ile üyelerinin mağduriyetine sebep olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Haklarında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların yargılama konusu eylemlerinin soruşturma veya kovuşturma iznine tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Yasa'nın 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR