Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9134 K.2022/14560

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanıklar ile katılan arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı,

söz konusu paranın teslim edilmesinin sanıkların avukat olmasının doğal sonucu değil katılan tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanıklara isnat olunan eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu niteliğinde olduğu ancak, sanıkların bu suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter somut, tarafsız,

her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, bu itibarla suç vasfının görevi kötüye kullanma olarak kabulü ile beraat kararları verilmesi de sonuca etkili görülmemiştir.