Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9805 K.2023/10611

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun (353 sayılı Kanun) 205 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, 196 ncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 209 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve 217 inci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kara Kuvvetleri Komutanlığı 2 nci Kolordu Komutanlığı Gelibolu Askeri Savcılığının, 27.12.2012 tarihli ve 2012/656 Evrak, 2012/656 Esas, 2012/587 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, 53 üncü madde gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kara Kuvvetleri Komutanlığı 2 nci Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Gelibolu Askeri Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli, 2013/1183 Esas ve 2015/1114 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; olay tarihlerinde izinli olduğuna, ihale konusu kazanların alımlarındaki şartname ve sözleşmede eğitimin ne şekilde verileceğinin belli olmadığına, kusurunun bulunmadığına, bu nedenlerle beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz istemi; mahkemece teknik şartnameyi düzenleyen ve kazanların muayene kabul komisyonunda bulunan kişilerle ilgili yaptığı suç ihbarının akıbetinin beklenmesi gerektiğine dairdir.

III. OLAY VE OLGULAR

116 ncı Jandarma Eğitim Alay Komutanlığı tarafından 2011 yılında yapılan ihale ile dört adet buharlı pişirme kazanı alındığı, kazanların yüklenici firma tarafından kurulmadığı, muayene kabul komisyonunca tesliminden sonra ...

Ticaret adlı firma tarafından kurum mutfağına kurulumunun yapıldığı, 09.01.2012 tarihinde mutfakta yemek pişirilirken, yemek kazanının kapağının açılması sırasında patladığı ve kazanın içerisinde bulunan yemeğin sivil aşçı ...'nin vücuduna dökülerek yaralanmasına sebep olduğu, 13.01.2012 tarihinde yine aynı buharlı pişirme kazanında yemek yapıldığı sırada kapağın açılması ile kazanın patladığı ve içerisindeki buhar ve yemeğin sıçraması sonucu aşçı ...'un yaralandığı, alınan raporlarda buharlı pişirme kazanlarında teknik arıza olmadığı,

basınçlı buharın ilgili personelce tam tahliye edilmeden kazan kapağının açılması nedeniyle kazaların meydana geldiğinin tespit edildiği, yeni klipsli kazanların kullanımıyla alakalı olarak personele eğitim verilmediği, bu nedenlerle Hizmet ve Muhafız Bölük Komutanlığı emrinde Servis Kısım Komutanı olan sanık ...'in söz konusu hususlarda personele eğitim sorumluluğu, Hizmet ve Muhafız Bölük Komutanı sanık ...'ın ise eğitimi kontrol sorumluluğu doğduğu fakat sanıkların görevlerini ihmal ettikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında, Mahkemece; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği kabul edilerek mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında, kendilerine kusur izafe edilemeyeceğini belirtmeleri, 116 ncı Jandarma Eğitim Alay Komutanlığı tarafından alınan buharlı pişirme kazanlarına ilişkin muayene kabul komisyonunda sanık ...'ın bulunmaması, alınan bilirkişi raporlarında buharlı pişirme kazanlarında teknik arıza olmadığının belirtilmesi, yüklenici firma ile yapılan sözleşmede mutfak eşyalarının kullanımına ilişkin eğitim maddesinin boş bırakılması buharlı pişirme kazanlarının kurulumunun dahi idarece yüklenici firmaya değil başkaca bir firma aracılığıyla yaptırılmış olması,

sanıkların iş bölümleri arasında sayılan personelin hizmet içi ve görev başı eğitim alması için gerekli planlama yapma ve bunu kontrol etme görevlerinin genel mahiyet arzetmesi nazara alındığında sanıklar haklarında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği nazara alındığında,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, "sanık ... hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı,

sanık ... hakkında 4616 sayılı Yasa'ya göre erteleme kararı verildiğinden kanuni şartların oluşmaması" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle haklarında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Sanıklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR